Geschiedenis van San Benedetto del Tronto — 1000 jaar kustcultuur
Van het middeleeuwse Castrum Sancti Benedicti (998) via de Torre dei Gualtieri tot de bloeiende Riviera delle Palme: ontdek hoe een vissersnederzetting op een heuvel uitgroeide tot een van de mooiste badplaatsen van de Italiaanse Adriatische kust.
-
998Castrum Sancti Benedicti
Eerste schriftelijke vermelding van de nederzetting, in een akte van de bisschop van Fermo.
-
1146Torre dei Gualtieri
De gebroeders Gualtieri krijgen toestemming van bisschop Liberto van Fermo om de verdedigingstoren te bouwen.
-
1543Torre sul Porto
Bouw van de kusttoren die diende om piratenschepen te signaleren, nu binnen de Riserva Sentina.
-
1865Eerste badplaats
Opening van de eerste stabilimento balneare, een van de eerste badinrichtingen van Italië.
-
1907-1912Opkomst van de vissershaven
Aanleg van de vissershaven; in 1912 wordt hier de “San Marco”, de eerste gemotoriseerde vissersboot van Italië, te water gelaten.
-
2012MAM op de zuidelijke pier
Opening van het permanente openluchtmuseum Museo d’Arte sul Mare, voortgekomen uit een beeldhouwersfestival dat al sinds 1996 bestaat.
De oorsprong: Castrum Sancti Benedicti (998)
De vroegste schriftelijke vermelding van San Benedetto del Tronto dateert uit het jaar 998, in een akte over het gebied rond Acquaviva Picena die de bisschop van Fermo uitvaardigde. De nederzetting is vermoedelijk ontstaan rond een kerk waarin de relieken werden bewaard van de heilige Benedictus Martelaar, een Romeinse soldaat die in de 4e eeuw in het nabijgelegen Cupra (het huidige Cupra Marittima) de marteldood stierf. Van deze patroonheilige leende het latere Castrum Sancti Benedicti in Albula zijn naam.
De Torre dei Gualtieri (1146-13e eeuw)
In 1146 kregen de heren Azzo en Berardo, zonen van Gualtiero, van bisschop Liberto van Fermo toestemming om op de heuvel waar nu de parochiekerk staat een versterkte toren te bouwen. Deze zeshoekige toren van ongeveer 20 meter hoog, tussen de 12e en 13e eeuw voltooid, diende als bevelspost van het kasteel van San Benedetto: vanaf hier gaf de kastelein signalen door aan andere vestingen van Fermo. Toen de zee nog op meer dan 500 meter afstand lag, bood de toren zicht over de hele kuststrook tussen de Tronto en Cupra Marittima. Sinds een restauratie in 2001 is de toren, verdeeld over vier niveaus met een uitzichtterras, weer volledig te bezichtigen.
Twisten om het territorium (13e eeuw)
In 1242 verwoestte keizer Frederik II van Hohenstaufen de stad Ascoli en kende het de oevers van de Tronto tot aan het kasteel van San Benedetto in Albula toe. Daarbij werd echter ook het kasteel van Monte Cretaccio meegerekend, dat toebehoorde aan de abdij van Farfa en daarmee aan de bisschop van Fermo. Fermo protesteerde zo hevig dat paus Innocentius IV Ascoli dwong om Monte Cretaccio terug te geven. Het Paese Alto bleef zo, ondanks wisselende machtsverhoudingen, verbonden met Fermo.
Van vissersdorp naar badplaats (1865-1912)
Halverwege de 19e eeuw telde San Benedetto ongeveer 5.300 inwoners en leefde de gemeenschap vrijwel volledig van de visserij. Na de eenwording van Italië verbeterde de aanleg van de Adriatische spoorlijn de bereikbaarheid aanzienlijk. In 1865 opende op het strand de eerste stabilimento balneare (badinrichting) van de stad, een van de eerste in heel Italië, waarmee het toerisme zijn intrede deed. Vanaf 1907 werd de vissershaven aangelegd en in 1912 werd in San Benedetto de “San Marco” te water gelaten, de eerste gemotoriseerde vissersboot van Italië, een mijlpaal die de stad definitief op de kaart zette als vissersstad.
De Riviera delle Palme (20e eeuw-heden)
In de loop van de 20e eeuw werd de kustboulevard beplant met tienduizenden palmbomen, voornamelijk Phoenix canariensis en Phoenix sylvestris, wat de stad haar bijnaam Riviera delle Palme gaf: een naam die inmiddels de hele kuststrook tussen Cupra Marittima en de monding van de Tronto aanduidt. Het lungomare groeide uit tot een boulevard van circa 5 kilometer lang en ruim 40 meter breed, van de Rotonda Giorgini tot de Rotonda D’Acquisto.
Kunst op zee: het MAM (1996-2012)
In 1996 richtte Piernicola Cocchiaro het beeldhouwersfestival “Pittura & Scultura Viva” op, waarbij kunstenaars een week lang ter plekke werken uithakken in de betonnen golfbrekers van de zuidelijke pier. Wat begon als jaarlijks festival groeide uit tot een permanent openluchtmuseum: in juni 2012 werd het Museo d’Arte sul Mare (MAM) officieel geopend, met inmiddels meer dan 140 sculpturen en muurschilderingen van kunstenaars uit tientallen landen langs meer dan een kilometer pier.
Tussen de Torre dei Gualtieri en de zuidelijke pier ligt bijna duizend jaar geschiedenis van vissers, bisschoppen en kunstenaars.
Veelgestelde vragen
Wat is de naam van het historische hoger gelegen deel?
Het historische, hoger gelegen stadsdeel van San Benedetto del Tronto wordt lokaal il Paese Alto genoemd.
Welke dertiende-eeuwse toren dient als symbool?
De la Torre dei Gualtieri is een kenmerkende dertiende-eeuwse toren die dienst doet als het belangrijkste symbool van San Benedetto del Tronto.
Wat is de vorm van de Torre dei Gualtieri?
De beroemde la Torre dei Gualtieri in San Benedetto del Tronto valt direct op door zijn unieke, hexagonaal (zeshoekig) gebouwde vorm.
Welke beroemde vrijheidsstrijder verbleef hier in 1849?
De bekende Italiaanse nationale held Giuseppe Garibaldi verbleef in 1849 enige tijd in San Benedetto del Tronto tijdens zijn militaire campagnes.
In welk jaar kreeg de stad de toevoeging 'del Tronto'?
Bij koninklijk besluit in 1862 (voorheen 1832 in de volksmond) kreeg de stad officieel de toevoeging 'del Tronto' om San Benedetto del Tronto te onderscheiden van andere steden.
Wanneer begon San Benedetto flink te groeien?
San Benedetto del Tronto kende een enorme demografische groei in de tweede helft van de 19e eeuw, mede dankzij de aanleg van de spoorlijn in 1863.
Wat was de vroegste bron van inkomsten?
De traditionele zeevisserij vormde eeuwenlang de vroegste en allerbelangrijkste bron van inkomsten voor de inwoners van San Benedetto del Tronto.
Naar welke landen migreerden inwoners in de 19e eeuw?
Veel vissers en arbeiders uit San Benedetto del Tronto migreerden in de 19e eeuw naar Latijns-Amerikaanse landen, met name naar Argentinië.
Wat was de bevolkingsgrootte einde 15e eeuw?
Aan het einde van de 15e eeuw was San Benedetto del Tronto nog een bescheiden kustdorp met een bevolkingsgrootte van slechts enkele honderden inwoners.